De Europese Commissie heeft op 13 juni 2002 gebruik gemaakt van haar bevoegdheid - vastgelegd in Verordening Nr. 136/66/EEG en wederom opgenomen in haar opvolger Verordening (EG) Nr. 865/2004 - handelsnormen voor olijfolie op te stellen. Dit heeft geresulteerd in Verordening (EG) Nr. 1019/2002, die sinds 1 november 2004 volledig van toepassing is.

Voor de in de bijlage van Verordening Nr. 136/66/EEG opgenomen verplichte benamingen voor de verschillende categorieën olijfolie zijn in Verordening (EG) Nr. 1019/2002 voorschriften vastgesteld voor de aanduidingen op het etiket van levensmiddelen. Doel van de verordening is het objectiveren van aanduidingen inzake oorsprong, kwaliteit en productiemethode, zodat olijfolie en producten waarin olijfolie is verwerkt aan de verwachtingen voldoet die de consument ervan heeft en mag hebben.

Art. 3 schrijft voor dat behalve de voorgeschreven categoriebenaming in de etikettering bij verkoop door de detailhandel aan de eindverbruiker uniforme informatie wordt vermeld. Bij mengsels van olijfolie met een andere plantaardige olie waarbij de producent olijfolie op het etiket wil vermelden, dienen eveneens uniforme handelsbenamingen te worden gebruikt:

Verder bevat de verordening:

• verpakkingsbepalingen (art. 2);
• bepalingen ten aanzien van de oorsprongsaanduiding op het etiket of de verpakking van (extra) olijfolie van eerste persing (art. 4);
• nadere eisen voor bepaalde facultatieve vermeldingen (''eerste koude persing'', ''koude extractie'', organoleptische eigenschappen [pas vanaf 1 juli 2008, zie Verordening (EG) Nr. 1044/2006], zuurgraad) op het etiket (art. 5);
• eisen die aan de producent, verpakker of verkoper kunnen worden gesteld ter staving van de vermeldingen op het etiket (art. 7); en
• eisen aan de lidstaten om de regeling te controleren (art. 8 t/m 10).

Art. 9, lid 2 schrijft voor dat de lidstaten een erkenningsregeling mogen invoeren voor bedrijven waarvan de verpakkingsinstallaties zich op hun grondgebied bevinden. Voor de verificatie van de in de artikelen 5 en 6 bedoelde vermeldingen is zo'n regeling facultatief, voor de in artikel 4 bedoelde vermeldingen (oorsprongsaanduidingen) is ze verplicht.

Producten die legaal in de Gemeenschap zijn geproduceerd en geëtiketteerd of legaal in de Gemeenschap zijn ingevoerd en in het vrije verkeer zijn gebracht vóór 1 november 2003, mogen in de handel worden gebracht zolang de voorraad strekt.