Richtlijn 90/496/EEG (geconsolideerde versie van 11 december 2008) heeft betrekking op de voedingswaarde-etikettering van levensmiddelen die aan consumenten dan wel instellingen worden geleverd.
Dit type etikettering is niet verplicht. Wanneer echter een bewering inzake de voedingswaarde op het etiket staat, is voedingswaarde-etikettering wel verplicht.

Voedingswaarde-etikettering omvat alle op een etiket aangebrachte gegevens m.b.t.:
de energetische waarde en/of de volgende voedingsstoffen:

• eiwitten;
• koolhydraten;
• vetstoffen;
• voedingsvezels;
• natrium;
• vitaminen en mineralen die in de bijlage zijn opgesomd

In art. 1, lid 4, sub f t/m i worden de begrippen 'vet', 'verzadigd vet', 'enkelvoudig onverzadigd vet' en 'meervoudig onverzadigd vet' gedefinieerd. Er zijn verschillende mogelijkheden van vermelden, elk met eigen beperkingen. Zo wordt bijvoorbeeld voorgeschreven dat vermelding van de hoeveelheid verzadigde vetzuren verplicht is als wanneer ervoor wordt gekozen de hoeveelheid enkelvoudig onverzadigde vetzuren, meervoudig onverzadigde vetzuren en/of cholesterol aan te geven.

In Richtlijn 2008/100/EG van 28 oktober 2008 worden enkele wijzigingen en aanvullingen gerealiseerd ten aanzien van de richtlijn van de Raad 90/496/EC inzake voedingswaarde-etikettering. Een van de wijzigingen is de vervanging van de bijlage waarin de vitaminen en mineralen worden weergegeven die kunnen worden vermeld op het etiket en hun aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (RDA). Verder is een definitie van voedingsvezel opgenomen en zijn omrekeningsfactoren voor voedingsvezel en erytritol vastgesteld.

In Nederland is Richtlijn 90/496/EEG geïmplementeerd in het Warenwetbesluit Voedingswaarde-informatie Levensmiddelen.