Richtlijn 2003/87/EG stelt regels voor de handel in broeikasgasemissierechten binnen de EU. Deze rechten zullen in de eerste jaren nog grotendeels gratis worden verdeeld onder industriebedrijven, maar in de loop der tijd steeds meer geld gaan kosten en worden gerelateerd aan de best presterende industrieën binnen bedrijfstaken. Op basis van ramingen uit het belangrijkste scenario wordt de koolstofprijs voorlopig op 30 euro per ton CO2-equivalent gesteld.
De EU ondersteunt met deze richtlijn een ambitieuze internationale overeenkomst die klimaatverandering en met name een onbeheerste wereldwijde temperatuurstijging moet tegengaan. Voor het geval andere ontwikkelde landen of anderszins grote veroorzakers van broeikasgasemissies niet aan deze overeenkomst deelnemen, dan kan dit leiden tot een verplaatsing van industriële productie naar deze landen (het zgn. CO2-weglekeffect).

Om dit risico aan te pakken, is in genoemde richtlijn bepaald dat de EU, afhankelijk van de uitkomst van de internationale onderhandelingen, aan bedrijfstakken en deeltakken waar een significant weglekrisico bestaat, gratis rechten moet toewijzen voor 100 procent van de hoeveelheid die overeenkomstig de in artikel 10 bis, lid 1, van genoemde richtlijn word6 vastgesteld.

MVO-bedrijfstakken
Via Besluit 2010/2/EU  voldoet de Commissie aan haar plicht om zo'n lijst op te stellen. In de bijlage van dit besluit staan tal van bedrijfs- en deeltakken opgenomen die worden geacht een groot risico te lopen wat betreft dit CO2-weglekeffect. Vervaardiging van ruwe oliën en vetten (NACE-code 1541) is een van de industriële activiteiten die op deze lijst staat (onder 1.4), evenals verwerking en conservering van vis en visproducten (NACE-code 1520) en vervaardiging van overige chemische producten (NACE-code 2466). Onder punt 2 worden gelatine en derivaten daarvan genoemd, en vislijm (excl. caseïne- en beenderlijm) (Prodcomcode 24621030).

Nederlandse Emissieautoriteit
Minister Cramer van VROM heeft Dorette Corbey aangesteld als voorzitter van het bestuur van de Nederlandse Emissieautoriteit (NEa). Begin dit jaar is de NEa met haar werkzaamheden als zelfstandig bestuursorgaan begonnen. Van 1999 tot medio 2009 was Dorette Corbey lid van het Europees Parlement. Daar was zij onder meer lid van de tijdelijke commissie klimaatverandering, rapporteur luchtkwaliteit en woordvoerder energie, klimaat en milieu. Dorette Corbey studeerde sociale geografie in Amsterdam.

Corbey: "Het is belangrijk dat er goed zicht is op de uitstoot van broeikasgassen en andere stoffen. De NEa vervult deze rol al enige jaren met grote toewijding. Een bestuur met onafhankelijke besluitvorming, optimaliseert de werking van het emissiehandelsysteem. Vanuit deze gedachte verheug ik me erop hieraan een bijdrage te leveren."

De Nederlandse Emissieautoriteit (NEa) ondersteunt de uitvoering van CO2- en NOx-emissiehandel. De NEa houdt zich bezig met het verlenen en actualiseren van emissievergunningen, het beheren van de CO2- en NOx-registers, het uitvoeren van toezichtsbezoeken, het eventueel opleggen van sancties en het toezien op het inleveren van voldoende emissierechten.